8 oct 2007
9 jul 2007
17 abr 2007
5 abr 2007
30 mar 2007
20 mar 2007
12 mar 2007
9 mar 2007
2 mar 2007
12 feb 2007
AMIGA
Esta es su mano, y esta es la foto de un momento de aburrimiento en el hospital. Es la mano que agarra pero no ahoga, tal vez que intenta tocar el cielo, tal vez una ilusión. En cualquier caso ella con lo que sí te toca es con su lindo corazón. Merche, gracias por ser mi amiga.
4 feb 2007
26 ene 2007
3 ene 2007
POESIA DE LINO GARCIA SALGADO
TERRA
O ruido que cesa
ao fin
deixa paso perdido
ao alento
e as bágoas que decorren
as chagas
nas meixelas.
Ficas de pe
pensando o meu esquecemento
as airadas ausencias
e os desplantes eternos.
Máis aquí retorno
a vencer os medos
a redimir toda ausencia
tan plausible noutros tempos
e hoxe
ancorada nun ermo val
como tí estabas.
Volvín
máis co perdón ferido
a fecundar os devanceiros
que de novo burbullan
nesta pequena vitoria.
Terra.
O ruido que cesa
ao fin
deixa paso perdido
ao alento
e as bágoas que decorren
as chagas
nas meixelas.
Ficas de pe
pensando o meu esquecemento
as airadas ausencias
e os desplantes eternos.
Máis aquí retorno
a vencer os medos
a redimir toda ausencia
tan plausible noutros tempos
e hoxe
ancorada nun ermo val
como tí estabas.
Volvín
máis co perdón ferido
a fecundar os devanceiros
que de novo burbullan
nesta pequena vitoria.
Terra.
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)